پیراسته فر
خبری تحلیلیپیراسته فر
خبری تحلیلیکشتی چینی بجای کانال سوئز و تنگه هرمز(مسیر قطب شمال) راهی اروپا شد(سفر۲۰ روزه)
«مسیر کشتی چینی دبی تاور»:بندر نینگبو-ژوشان،«منطقه بالتیک»، «فلیکستو»(بریتانیا)، «روتردام»(هلند)، «هامبورگ»(آلمان) و «گدنیا»(لهستان)
یک کشتی کانتینربر چینی از مسیری تازه و با اجتناب از کشتیرانی در آبهای خاورمیانه(تنگه هرمز و یا کانال سوئزودریای سرخ)،به مقصد اروپا در حرکت است. این کشتی بخشی از یک «سرویس هفتگی جدید» عنوان شده است که از «مسیر قطب شمال» عبور به اروپا میرسد و بدین ترتیب «خاورمیانه را دور میزند.»
یک کشتی چینی(بجای کانال سوئز) از مسیر قطب شمال راهی اروپا شد.
توضیحات مدیریت سایت-پیراسته فر::کشتی«دبی تاور»(Dubai Tower) شامگاه شنبه ۱۵ آگوست ۲۰۲۶(۲۴ مرداد ۱۴۰۵) از شهر«بندر نینگبو-ژوشان»(استان ژجیانگ) شرق چین حرکت کرد و به سمت شمال رفت،حدود ۲۰ روز طول میکشد و زمان ترانزیت مسیرهای سنتی به اروپا را به نصف کاهش میدهد.
«بندر نینگبو(ژوشان)چین کجاست؟»
«مسیر کشتی چینی دبی تاور»:«مسیر کشتی چینی دبی تاور»:«بندر نینگبو-ژوشان»،«منطقه بالتیک»، «فلیکستو»(بریتانیا)، «روتردام»(هلند)، «هامبورگ»(آلمان) و «گدنیا»(لهستان)
این کشتی پس از عبور از «تنگه برینگ»، به سمت غرب تغییر مسیر خواهد داد و در آبهای بسیار سرد امتداد «سواحل شمالی روسیه» حرکت خواهد کرد.
بر اساس جدول زمانی منتشرشده از سوی «شرکت سیلجند»(Sea Legend Line) انتظار میرود این کشتی ۷ سپتامبر ۲۰۲۶(۱۶ شهریور ۱۴۰۵) به «فلیکستو» در بریتانیا برسد و سپس در ادامه همان هفته در «هامبورگ»(آلمان( و «گدنیا»(لهستان) توقف کند.
«فنگ یی»(مدیرعامل شرکت سی لجند لاین)به خبرگزاری«چاینا دیلی» گفت:«کشتی دبی تاور» در بنادر کلیدی «شمال اروپا» و «منطقه بالتیک»، از جمله «فلیکستو»(بریتانیا)، «روتردام»(هلند)، «هامبورگ»(آلمان) و «گدنیا»(لهستان)پهلو خواهد گرفت.
«مسیر دریای شمال از چین به اروپا، در مقایسه با مسیر عبوری از کانال سوئز، بهمراتب سریعتر است» و به کشتیها اجازه میدهد از دریای سرخ عبور نکنند؛ منطقهای که کشتیهای تجاری در آن هدف حملات حوثیهای یمن قرار گرفتهاند.
«چین چگونه تنگه هرمز را دور زد؟»
چین بجای مسیر«کانال سوئز» و«دریای سرخ»
و بجای مسیر«تنگه هرمز»(خلیج فارس و دریای عمان) از مسیر قطب شمال، به اروپا ترددمی کند.
اما این مسیر تنها در دورهای از سال قابل استفاده است که یخها به اندازه کافی ذوب شده باشند و کشتیها بتوانند بدون کمک یخشکن از آن عبور کنند.
۱۰۰ فروند از هواپیماهای ایران(جنگ ۱۴۰۴ )آسیب دیدند ۸ فروند منهدم شد
در جریان حملات آمریکا و اسرائیل به ایران،درجنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان در سال ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵ هفت فرودگاه ایران از جمله مهرآباد تهران، تبریز، کاشان، ارومیه، خرمآباد و فرودگاههای بهرام و آزمایش در تهران بارها هدف حملات هوایی قرار گرفتند/شرکتهای هواپیمایی «ماهان»، «ایرانایر» و «زاگرس» از جمله ایرلاینهایی هستند که بیشترین خسارت را متحمل شدهاند.
وزیر راه: ۱۰۰ فروند از هواپیماهای ما در جنگ آسیب دیدند؛ آنهایی که عملیاتی بودند و انهدام کامل شدند، ۸ فروند بودند.
ایرنا( ۲۶ مرداد ۱۴۰۵)نوشت: وزیر راه می گوید که فقط ۸ فروند هواپیمای عملیاتی در جنگ آسیب دید.
فرزانه صادق وزیر راه و شهرسازی در نشست خبری گفت: حدود ۱۰۰ فروند از هواپیماهای ما در جنگ آسیب دیدند که آسیبها از درصد جزئی تا انهدام کامل بود آنهایی که عملیاتی بودند و انهدام کامل شدند، ۸ فروند بودند.
وی افزود: از این صد هواپیما به دلیل تحریم سنگین صنعت هوانوردی، از موتور و قطعات هواپیماهایی آنها برای پشتیبانی پرنده هایی که در حال عملیات بودند استفاده می شد.
صادق بیان کرد: همه این ۱۰۰ هواپیمای آسیب دیده، غیر نظامی و در فرودگاه های کشور مستقر بودند در اکثر فرودگاه های ما آسیب هایی به ناوگان وارد شد.
او افزود: به هیچ وجه جای نگرانی برای ایمنی پرواز هواپیماها نیست و همه مهندسان پرواز ما با توجه به محدودیت رادار میزان نشست و برخاست در ساعت و دقیقه را کاهش داده اند یعنی تعداد کمتری پرواز از جهت اینکه دقت بیشتری برای ناوبری آنها انجام شود، صورت می گیرد. بنابراین انهدام ناوگان اثرگذاری روی ایمنی پرواز نداشته بلکه روی تعداد پروازها و کاهش آنها مؤثر بوده است.
وزیر راه در بخش دیگری از اظهارات خود گفت: حدود ۱۴۰ فروند شناور بخش خصوصی غیر نظامی در جنگ آسیب دیدند که شامل شناورهای جابجایی بار و مسافر محلی بندرنشینان می شود./پایان گزارش وزیر راه ایران.
توضیح مدیریت سایت-پیراسته فر:در جریان حملات آمریکا و اسرائیل به ایران،درجنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان در سال ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵ هفت فرودگاه ایران از جمله مهرآباد تهران، تبریز، کاشان، ارومیه، خرمآباد و فرودگاههای بهرام و آزمایش در تهران بارها هدف حملات هوایی قرار گرفتند/شرکتهای هواپیمایی «ماهان»، «ایرانایر» و «زاگرس» از جمله ایرلاینهایی هستند که بیشترین خسارت را متحمل شدهاند.
علاوه بر آسیب به زیرساختها، دهها هواپیمای مسافربری نیز منهدم یا از چرخه پروازی خارج شدهاند.
خبرگزاری آناتولی(ترکیه) آوریل ۲۰۲۶(۲۳ فروردین ۱۴۰۵)نوشت:بر اساس گزارشهای منتشر شده، در جریان حملات آمریکا و اسرائیل به ایران، ۷ فرودگاه این کشور از جمله مهرآباد تهران، تبریز، کاشان، ارومیه، خرمآباد و همچنین فرودگاههای بهرام و آزمایش در تهران بارها هدف حملات هوایی قرار گرفتند.
خبرگزاری ترکیه با استنادبه خبرگزاری ایرانی«ایلنا» به نقل از برخی منابع و گزارش روزنامه والاستریت ژورنال نوشت: این حملات علاوه بر وارد کردن خسارت به زیرساختهایی همچون باندهای پروازی، برجهای مراقبت و آشیانهها، موجب انهدام کامل یا خروج از چرخه پروازی دهها فروند هواپیمای مسافربری نیز شده است.
سازمان هواپیمایی ایران اعلام کرده همچنان در حال جمعبندی میزان دقیق خسارات وارده به فرودگاهها و ناوگان مستقر در آنهاست؛ با این حال، برخی برآوردها نشان میدهد میزان آسیب به هواپیماهای مسافربری از خسارات واردشده به هواپیماهای نظامی بیشتر بوده است.
گزارشهای غیررسمی از انهدام کامل حدود ۲۰ فروند هواپیمای مسافربری و آسیب به حدود ۴۰ فروند دیگر حکایت دارد؛ موضوعی که بهطور مستقیم زیرساختهای صنعت گردشگری کشور را تحت تأثیر قرار داده است.
شرکتهای هواپیمایی «ماهان»، «ایرانایر» و «زاگرس» از جمله ایرلاینهایی هستند که بیشترین خسارت را متحمل شدهاند.
«مقصود اسعدی سامانی»(دبیر انجمن شرکتهای هواپیمایی ایران) اعلام کرد که خسارات ناشی از عدمالنفع شرکتها در دوره سفرهای نوروزی روزانه بیش از ۷۰۰ میلیارد تومان برآورد میشود و مجموع این خسارات طی ۴۰ روز جنگ به حدود ۳۰ هزار میلیارد تومان رسیده است.
«دبیر انجمن شرکتهای هواپیمایی ایران» (مقصود اسعدی سامانی)افزود: این رقم تنها مربوط به کاهش درآمد ناشی از لغو یا کاهش پروازهاست و در صورت احتساب خسارات وارده به زنجیره خدمات مرتبط با صنعت هوانوردی، از جمله شرکتهای تعمیر و نگهداری و خدماترسان، میزان واقعی خسارات بهمراتب بیشتر خواهد بود.
«مقصود اسعدی سامانی» همچنین اظهار داشت: در ایام نوروز حدود ۱۴۰ فروند هواپیما برای جابهجایی مسافران آماده شده بود که هر یک بهطور میانگین روزانه ۶ پرواز با ظرفیت حدود ۱۲۰ مسافر انجام میدادند، اما از دست رفتن این ظرفیت خسارات قابل توجهی به صنعت هوانوردی و گردشگری ایران وارد کرده است.
کارشناسان همچنین با اشاره به وضعیت ناوگان هوایی ایران تأکید میکنند که پیش از این نیز از مجموع ۳۲۱ فروند هواپیمای مسافربری موجود، تنها ۱۶۲ فروند فعال بوده و بخش قابل توجهی از ناوگان فرسوده است.
بر این اساس، با از دست رفتن یا خروج حدود ۶۰ فروند هواپیمای مسافربری از چرخه پروازی در جریان جنگ اخیر، فشار مضاعفی بر صنعت حملونقل هوایی و گردشگری کشور وارد شده و دستیابی به اهدافی همچون جذب ۱۵ میلیون گردشگر، نیازمند توسعه جدی ناوگان هوایی خواهد بود.
وضعیت ناو هواپیمابر(آبراهام لینکلن)سربازان وخدمه ها ۲۶۷ روز دور از خانه
گزارش«بازدید خبرنگار CNN»(پاملا براون) از «ناو هواپیمابر یواساس آبراهام لینکلن»رادر ادامه ببینید وبخوانید.
«سناتور روبن گالیگو» که خودش عنوان تفنگدار دریایی در جنگ خدمت کرده است ، گفت:من وظیفه خودمی دانم که بگویم:«نحوه برخورد رئیس جمهورترامپ با نیروهای نظامی ما در حین انجام این جنگ غیرقانونی نه تنها منزجر کننده است، بلکه خطرناک است.»
گزارشهای متعدد از خانوادههای ملوانان و تفنگداران دریایی مبنی بر کمبود غذا، مشکلات آب، خرابی دوشها و لباسشوییها و سایر مشکلات رخ داد. اعضای خانواده سربازان وخدمه ناو میگویند: روحیه فرزندانمان پس از ماهها حضور در دریا پایین است و سلامت روان خدمه تحت فشار قرار دارد.
وضعیت ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن و سربازان حاضر در آن.ناو هواپیمابر یو اس اس لینکلن بیش از ۲۶۶ روز بدون توقف در بندر مستقر بوده است که یک رکورد برای نیروی دریایی محسوب میشود. این ناو حدود ۵۰۰۰ ملوان و تفنگدار دریایی را در خود جای داده است.
توضیح مدیریت سایت-پیراسته فر:وقتی گزارشات از وضعیت اسفناک سربازان وخدمه ناو آبراهم لینکن رسانه ای شد و اعضای کنگره درخواست تحقیق کردند وبعضاً سناتورها خواستار برکناری وزیردفاع آمریکا شدند،«افسر ارشد فرماندهی مرکزی ایالات متحده»دریک اقدام نمایشی، چندتا از سربازان سالم را در ناو جمع کرد وبرای آنها سخنرانی کرد که بگوید، دراین ناو مشکلی وجود ندارد واما با این وجود نتوانست نارسایی های دراین ناو را انکارکند.
سناتور روبن گالیگو که خودش عنوان تفنگدار دریایی در جنگ خدمت کرده است ، گفت:من وظیفه خودمی دانم که بگویم:«نحوه برخورد رئیس جمهورترامپ با نیروهای نظامی ما در حین انجام این جنگ غیرقانونی نه تنها منزجر کننده است، بلکه خطرناک است.»
«دریاسالار برد کوپر» در روز شنبه ۱۵ آگوست ۲۰۲۶(۲۴ مرداد ۱۴۰۵) با ملوانان و تفنگداران دریایی ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن صحبت میکند.
«افسر ارشد فرماندهی مرکزی ایالات متحده» روز شنبه(۲۴ مرداد ۱۴۰۵) از ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن بازدید کرد، در حالی که خانوادههای ملوانان حاضر در ناو همچنان از شرایط بد و روحیه پایین گزارش میدهند.
بازدید دریاسالار برد کوپر از ناو هواپیمابر لینکلن بخشی از یک تور ۱۰ روزه در منطقه بود که با سربازان و فرماندهان و همچنین متحدان در خاورمیانه دیدار کرد. به گفته سخنگوی CENTCOM، او چندین ساعت را در این کشتی گذراند، تنها کشتی که در طول این تور از آن بازدید کرد.
توقف در ناو لینکلن، که ظهر شنبه طبق تاریخهای نشان داده شده در ویدئوی کشتی اتفاق افتاد، چند روز پس از گزارشهای متعدد از خانوادههای ملوانان و تفنگداران دریایی مبنی بر کمبود غذا، مشکلات آب، خرابی دوشها و لباسشوییها و سایر مشکلات رخ داد.
اعضای خانواده سربازان وخدمه در این ناو میگویند: «روحیه فرزندانمان پس از ماهها حضور در دریا پایین است و سلامت روان خدمه تحت فشار قرار دارد.»
خودکشی درناو آبراهام لینکلن
«میلیتاری تایمز» و هم «استارز اند استرایپس»، مواردی از «تلاش ملوانان برای پریدن از عرشه ناو آبراهام لینکلن»را گزارش کردهاند.
«ناو لینکلن در نهمین ماه استقرار»
ناو لینکلن در نهمین ماه استقرار خود قرار دارد و در اواخر نوامبر ۲۰۲۵(اوائل آذر ۱۴۰۴) بندر را ترک کرده است. در ابتدا در منطقه «اقیانوس آرام» مستقر بود و در آغاز سال به خاورمیانه دستور داده شد.
آخرین بازدید آن از بندر، توقفی دو روزه در «بندرگوام»(در شرق فیلیپین و اندونزدی و در جنوب شبه جزیره کره) بود.
این ناو بیش از ۲۵۰ روز را دور از خانه و تمام سال ۲۰۲۶ را تاکنون در دریا گذرانده است. این کشتی از زمان آغاز جنگ در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶(۹ اسفند ۱۴۰۴) در عملیات جنگی علیه ایران شرکت کرده و به اجرای محاصره تنگه هرمز توسط آمریکا کمک کرده است.
ورود «دریاسالار برد کوپر» یک روز پس از آن صورت گرفت که ارتش تأیید کرد ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن به زودی به خانه باز خواهد گشت و ناو هواپیمابر جورج واشنگتن جایگزین آن خواهد شد. هونگ کائو، سرپرست وزارت نیروی دریایی، در بیانیهای در روز جمعه، ۱۴ آگوست، برخی از گزارشهای رسانهها در مورد«ناو لبنکن» را "غلوآمیز" خواند، اما گفت که «تعداد کمی از موارد سلامت روان» در داخل کشتی درمان شدهاند. بیانیه او بالاترین سطح اذعان به حوادث مربوط به سلامت روان در "ناو هواپیمابر لینکلن" بود.
هفته گذشته، پنتاگون و کاخ سفید گزارشهای مربوط به «وضعیت ناو هواپیمابر لینکلن» را رد کردند.
«پیت هگست»(وزیر دفاع آمریکا)، گفت:شرایط ناو هواپیمابرلینکن «کاملاً تحریف شده» است.
سناتورهای دموکرات شروع به ابراز نگرانی در مورد استقرار طولانی مدت نیروهای ایالات متحده کرده اند. آبراهام لینکلن، در میان گزارش هایی در مورد شرایط بد زندگی و عدم توقف خدمه پس از بیش از هشت ماه و نیم در دریا.
لینکلن، یک ناو هواپیمابر مستقر در «سن دیگو»با خدمه ای متشکل از ۵۰۰۰ ملوان، از عملیات ایالات متحده در خاورمیانه علیه ایران پشتیبانی می کند.
دو سناتور دموکرات آمریکا با ابراز نگرانی جدی از وضعیت خدمه ناو هواپیمابر «یواساس آبراهام لینکلن»، خواستار تحقیق فوری و بازدید رسمی نظارتی از اوضاع این ناو که بیش از ۲۵۰ روز در مأموریت است و رکورد طولانیترین حضور متوالی در دریا را ثبت کرده، شدند.
از راست: «مایک والتز»(مشاور امنیت ملی آمریکا)، «پیت هگست»(وزیردفاع آمریکا)، «جیدی ونس»(معاون رئیس جمهورآمریکا) و «دونالد ترامپ»(رئیس جمهورآمریکا)
«سناتور ریچارد بلومنتال»(دموکرات ایالت کنتیکت)در نامه ای به«وزیر دفاع آمریکا»(پیت هگسث) و «هانگ کائو»(سرپرست وزارت نیروی دریایی آمریکا)، فهرستی از مشکلات گزارش شده در کشتی را تشریح کرد.
سناتور ریچارد بلومنتال درباره مشکلات نوشت: «گزارشهای گستردهای از کمبود لوازم اولیه، آلودگی آب، مشکلات لولهکشی، وخامت روانی، نگرانیهای ایمنی عرشه و اختلال در سیستم پستی وجود دارد که باعث شده است بسیاری از بستههای مراقبتی در مسیر کشتی برای ماهها در ترانزیت گم شوند.»
سناتور ریچارد بلومنتال افزود:«دولت ترامپ در جریان کارزار فشار بر ونزوئلا و جنگ آن با ایران، ناوهای هواپیمابر را بسیار بیشتر از حد معمول در دریا نگه داشته است.»
«سناتور روبن گالیگو»(دموکرات آریزونا) روز چهارشنبه(۲۱ مرداد ۱۴۰۵) در پستی در رسانههای اجتماعی گفت که درخواست دارد برای یک «هیئت دو حزبی متشکل از قانونگذاران از لینکلن بازدید کند.»
نماینده فعلی کنگره دموکرات آریزونا«سناتور روبن گالگو» در اینجا نفر دوم از چپ، در حالی که در سال ۲۰۰۵ در عراق مستقر بود، دیده میشود.
سناتور روبن گالیگو که خودش عنوان تفنگدار دریایی در جنگ خدمت کرده است ، گفت: بر خلاف دونالد ترامپ، من وظیفه خودمی دانم که بگویم:«نحوه برخورد رئیس جمهورترامپ با نیروهای نظامی ما در حین انجام این جنگ غیرقانونی نه تنها منزجر کننده است، بلکه خطرناک است.»
یک مقام آمریکایی که نخواست نامش فاش شود،گفت: «نیروی دریایی آمریکا، ناو هواپیمابر جورج واشنگتن را به خاورمیانه می فرستد تا لینکلن را تسکین دهد.»
یک ناو هواپیمابر ایالات متحده، «یو اس اس جورج واشنگتن»در ۱۵ آگوست ۲۰۲۶ شروع به حرکت از غرب اقیانوس آرام کرده و بندر خود را در و «بندر دا نانگ»(ویتنام)را ترک کرد.
«ناو هواپیمابر«یو اس اس جورج واشنگتن» به همراه یک "یک رزمناو و یک ناوشکن"، از «تنگه سنگاپور» عبور کرد و بعداً وارد «تنگه مالاکا» شد که از اقیانوس آرام به «اقیانوس هند» منتهی میشود.
«تنگه مالاکا کجاست؟»
انتظار میرود این کشتی جایگزین یو اس اس آبراهام لینکلن شود که در حال حاضر در جنگ ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران شرکت دارد.
اما هگست(وزیردفاع) گزارشهای مربوط به شرایط بد کشتی لینکلن را تکذیب می کند.
«پیت هگست»(وزیردفاع آمریکا) روز پنجشنبه(۲۲ مرداد ۱۴۰۵) در جریان بازدید از پاناما به خبرنگاران گفت: «ما مطمئن میشویم که هر کشتی، هر خدمه، هر کاپیتان هر چیزی که بتوانیم در هر لحظه برای آنها فراهم کنیم، داشته باشد. "برخی از استقرارها طولانی تر از بقیه هستند، و من بیش از هرکس دیگری برای آن ملوانان احترام و قدردانی قائلم. کاری که آنها در آن دریاهای آزاد در آن شرایط سخت و با تعداد کمتر تماس بندری انجام می دهند - باورنکردنی است."
حامل دوم، U.S.S. جورج اچ دبلیو. بوش، در 31 مارس مستقر شد و در حال حاضر در خاورمیانه فعالیت می کند.
جدیدترین ناو هواپیمابر نیروی دریایی، U.S.S. جرالد آر. فورد، ۳۲۶ روز قبل از بازگشت به خانه در ماه مه، مستقر شد و رکورد طولانی ترین استقرار ناو از زمان جنگ ویتنام را شکست.
«ناو جرالد آر. فورد» در ۲۴ ژوئن ۲۰۲۵ از «نورفولک»(ویرجینیا) مستقر شد و در دریای مدیترانه فعالیت می کرد که در اکتبر به عنوان بخشی از نیروهایی که «نیکلاس مادورو»(رئیس جمهور ونزوئلا) را دستگیر کردند، به دریای کارائیب هدایت شد. در فوریه این کشتی به عنوان بخشی از تجمع نیروهای نظامی ایالات متحده در منطقه که جنگ علیه ایران را در اواخر همان ماه آغاز کرد، به خاورمیانه فرستاده شد.
توضیح مدیریت سایت-پیراسته فر:آمریکا اوایل روز شنبه۳ ژانویه ۲۰۲۶(۱۳ دی ۱۴۰۴) یک حمله گسترده در کاراکاس «رئیس جمهور ونزوئلا»(نیکولاس مادورو) ربود،اورابه آمریکا(نیویورک)منتقل کرد(همسرِرئیس جمهور ونزوئلا را هم دستگیر کرد).
کشتی در طول استقرار خود دچار آتش سوزی، کمبود غذا و پست و مشکلات مکانیکی شد.
هرچه استقرار کشتی های جنگی طولانی تر باشد، به طور یکسان بر روی افراد و تجهیزات بیشتر می پوشند. هنگامی که دنده در حال کار مداوم است، اگر قطعات جایگزین به راحتی در دسترس نباشد، اغلب شروع به شکستن می کند یا از کار می افتد. و چرخه بی وقفه می تواند بر روحیه تأثیر بگذارد.
بیرون نگه داشتن کشتیهای جنگی برای مدتهای طولانی اغلب مشکلات دیگری نیز ایجاد میکند، مانند طرحهایی که به دلایل استراتژیک کشتیها را در بخشهای خاصی از کره زمین نگه میدارند، همراه با قطع برنامههای تعمیر و نگهداری کشتیسازی که سالها قبل تدوین شدهاند.
«مایک فرانکن»(معاون بازنشسته نیروی دریایی آمریکا)، در مصاحبهای گفت: «نیروی دریایی انعطافپذیری زیادی برای واکنش به عملیاتهای اضطراری دارد، اما از آنجایی که این استقرارها طولانیتر میشوند و زمان بیشتری را خارج از برنامههای عادی میطلبند، آمادگی و تعمیر و نگهداری آسیب میبیند». ما فقط توانایی بهبود سریع از آن را نداریم. سالها طول خواهد کشید.»
خود لینکلن مجبور بود در مرحله اولیه جنگ از حملات ایران جلوگیری کند.
«پیت هگست» در روز چهارشنبه ۸ آوریل ۲۰۲۶(۱۹ فروردین ۱۴۰۴) به خبرنگاران در پنتاگون گفت:«ایران صدها و صدها موشک و پهپادهای تهاجمی یک طرفه را به سمت ناو هواپیمابر ما شلیک کرد.»
«بازدید خبرنگار سیانان»(پاملا براون) از «ناو هواپیمابر یواساس آبراهام لینکلن».
**
«پاملا براون، خبرنگار سیانان»(CNN’s Pamela Brown ) روایتی نصف ونیمه ای از شرایط و روحیهی ناو یواساس آبراهام لینکلن ارائه میدهد
پاملا براون، گویندهی سیانان، روایتی مستند از شرایط و روحیهی ناو یواساس آبراهام لینکلن ارائه میدهد و ترکیبی از سختی و انعطافپذیری واقعی در میان خدمه را برجسته میکند.
«پاملا براون»(گویندهی سیانان)که در ماه ژوئیه به ندرت به ناو یواساس آبراهام لینکلن دسترسی پیدا کرد - روایتی قابل توجه از شرایط و روحیهی ناو هواپیمابر نوشت.
«CNN correspondent Pamela Brown visits the aircraft carrier USS Abraham Lincoln»
براون در مطلبی جامع برای CNN.com، در مورد تجربهی خود صحبت کرد و از پیامکهایی که از خدمهی ناو لینکلن دریافت کرده بود، گزارش داد. ناو هواپیمابر - که تقریباً نه ماه است که مستقر شده است - در بحبوحهی داستانهایی دربارهی شرایط وخیم و حتی گزارشهایی مبنی بر تلاش چندین ملوان برای پریدن از عرشه، به موضوع اصلی گفتگو تبدیل شده است.
براون میگوید واقعیت آنچه در ناو یواساس آبراهام لینکلن اتفاق میافتد، به سادگی آن چیزی نیست که در رسانهها در مورد آن صحبت میشود.
یک ملوان گفت: «مدتی است که اطراف کشتی "کپک سیاه" داریم. دیوانهکننده است که فکر کنی فقط در صف منتظر غذا ایستادهای یا حتی از حمام بیرون میآیی و سقف "کپک "را روی صورت، شانهها، بازوها یا سرت میچکاند.»
خبرنگار:من متوجه کپک سیاه گسترده نشدم، اگرچه «سقف چکه می کرد» بیش از یک بار در قسمتهای مختلف کشتی احساس کردم. نمیتوانم در مورد شرایط اسکله سربازان وظیفه و حمامهای آنها صحبت کنم، که مهم است. در ناوهای هواپیمابر شکاف طبقاتی واقعی وجود دارد، جایی که امکانات در اتاقهای انتظار و فضاهای افسران با آنچه در اسکله عمومی سربازان وظیفه و «قفسههای» زیر وجود دارد متفاوت است. همین امر در مورد محلهای نگهداری غذا نیز صدق میکند.
مقامات نیروی دریایی در بیانیهای اعلام کردند که مشکل کپک در کشتی برطرف شده است: در این بیانیه آمده است: «لینکلن مشکل مزمن کپک در دوشها ندارد. ملوانان معمولاً حمام و دوش خود را تمیز میکنند و در صورت نیاز پردههای دوش را تعویض میکنند. اگر کپک یا کثیفی مشاهده شود، خیلی سریع برطرف میشود.»
خبرنگار در پیش درآمدگزارشش نوشت:ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن در تاریخ ۳ مارس( ۱۲ اسفند ۱۴۰۴) از مکانی نامعلوم در حمایت از حمله عملیات خشم حماسی به ایران حرکت میکند.
«بندر الدقم عمان»
من در ۷ جولای( ۱۶ تیر ۱۴۰۵) در «بندر دقم»(عمان) درست زمانی که جنگ با ایران دوباره در حال تشدید بود، وارد ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن شدم. من حتی اولین بازدیدم از ناو هواپیمابر را تمام نکرده بودم که فهمیدم «ایران به سومین نفتکش در تنگه هرمز حمله کرده» و فرماندهی مرکزی ایالات متحده، که استراتژی جنگی پنتاگون را اجرا میکند، در حال آماده شدن برای پاسخ است. من اولین عکس زندهام را از عرشه پرواز ظرف یک ساعت پس از سوار شدن گرفتم. یکی از مقامات به من پیام داد: «زمانبندی شما بینقص است.»
خانم«پاملا براون»(گویندهی سیانان):چیزی که من را تحت تأثیر قرار داد این بود که بحران - که از زمان آغاز آن در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶(۹ اسفند ۱۴۰۴)منجر به کشته شدن ۱۸ نفر از اعضای سرویس آمریکایی شده است - چقدر کم در عرشه ثبت شده است.
روز بعد «روز پرواز ممنوع» بود و به خدمه زمان استراحت پس از بازدید کوتاهشان از «بندر» را میداد. در حالی که آنها این کار را میکردند، در اخبار بودند: حملات ایالات متحده به ایران از دیگر داراییهای دریایی، افزایش لفاظیها از هر دو طرف در حالی که یک توافق صلح آزمایشی بین ایالات متحده و ایران در حال فروپاشی بود.
توضیح مدیریت سایت-پیراسته فر:درآن زمان رسانه های آمریکایی نوشتند: این حملات با پاسخ متقابل ایران همراه بود که منجر به کشته شدن ۱۸ نظامی آمریکایی و زخمی شدن بیش از ۶۰۰ نفر دیگر در پایگاههای آمریکا در کشورهای عربی شد./۵ مرداد ۱۴۰۵
«خانم براون» نوشت: «من این را مینویسم چون بسیاری از پوششهای اخیر از ناو لینکلن بر شرایط بد و مشکلات سلامت روان متمرکز بودهاند - و این داستانها واقعی هستند و مهم هستند.» «من نتوانستم تمام گوشه و کنار کشتی را ببینم یا با تقریباً ۵۰۰۰ خدمه صحبت کنم، اگرچه نیروی دریایی به ما اجازه داد تا بیشتر اوقات با "اسکورت" آزادانه گشت بزنیم و با هر کسی که میخواستیم صحبت کنیم. ما همچنین تلاش کردیم تا در مدت زمان کوتاهی که داشتیم، تا جایی که میتوانستیم ببینیم.»
توضیح مدیریت سایت-پیراسته فر:گزارش CNN از حضور ۳ روزه خبرنگار(پاملا براون) درناو لینکلن
این گزارش در روز یکشنبه ۱۶ آگوست ۲۰۲۶(۲۵ مرداد ۱۴۰۵)منتشرشد واما خانم خبرنگار درطول حضور سه روزه اش تحت نظربوده،نظامیان آمریکایی اورادرکنترل داشت(همراهش بودند) وحتی درقدم زدن، اسکورتش می گردند، انتشاراین مطالب بعداز چک کردن با مسئولین ناو لینلکن بوده است، یعنی طبیعی است که خیلی از گزارشارت منفی(نارسایی ها حذف شده) ونظامیان نمیتوانستندبراحتی مشکلات رامطرح کنند،خیلی ازنظامیان از مصاحبه امتناع کردند، همانطورکه درعکسهای منتشرشده مشاهده می شود،تعدادی که حاضربه مصاحبه شدند خیلی اندک هستند.بااین وجود ازلابلای این گزارش نارسایی های ناو و روحیه درب وداغان نظامیان آمریکا آشکار است.
خبرنگارCNN:«سه روز حضور در ناو لینکلن و دهها گفتگو با ملوانان - چه افسران و چه سربازان وظیفه - چیزی آشفتهتر از یک لحظه را به من نشان داد.»
بسیاری از ملوانان جوان، که بین ۱۸ تا ۲۳ سال سن دارند، مشاغل بزرگی در اداره کشتی چند میلیارد دلاری دارند. پاملا براون/سیانان
آنچه بارها و بارها مطرح شد، غذا، کمبود آذوقه، کپک یا پست کند نبود - بلکه تمدید نامحدود بود. ملوان دیگری در پیامی به من این موضوع را اینگونه توضیح داد:
«دلیل اصلی بدتر شدن این استقرار این است که قرار نبود ما به اینجا بیاییم و جنگ کنیم... در ابتدا وقتی فهمیدیم که قرار است عملیات جنگی انجام دهیم، قرار بود ۲ هفته باشد. اما متأسفانه این به ۷ ماه تبدیل شد... آنها به ما گفتند که برای کمک به معترضان ایرانی است، سپس به ما گفتند که ما اینجا هستیم تا ایران را از سلاح هستهای خارج کنیم، حالا قرار است از محاصره حمایت کنیم. حتی هدف از انجام این کار هم متناقض است.» او افزود: «این یک ناامیدی بزرگ با تمدیدهای مداوم است که بر عزیزان ما که زندگی خود را تا زمان بازگشت ما در حالت تعلیق نگه داشتهاند، تأثیر میگذارد. کمبود اطلاعات باعث میشود چیزی برای گفتن به خانوادههایمان نداشته باشیم. که همه اینها را به یک دردسر بزرگ تبدیل میکند.»
رهبری به من گفت که پس از دادن امید واهی به ملوانان، عمداً از تعیین تاریخ بازگشت قطعی خودداری کردهاند. این احتیاط قابل درک است - و همچنین، به گفته خودشان، بزرگترین منبع اضطراب در کشتی است.
یک ملوان در حال نصب کلاه خود بر روی توپخانه ناو یو اس اس لینکلن. پاملا براون/سی ان ان
یکی از ملوانان، پوزخندی زد و با لبخندی بر لب، رفتاری رایج در طول درگیریهای نظامی طولانی مدت را از خود نشان داد.
یکی از ملوانان که به دلیل ترس از انتقام نخواست نامش فاش شود، به سیانان گفت: «قبلاً میتوانستید به فروشگاه کشتی بروید و هر تعداد کالایی که میخواهید تهیه کنید، و هر محصول بهداشتی به طور مداوم در دسترس بود.» اکنون محدودیتهایی برای خرید وجود دارد و «به سختی میتوان هیچ محصول بهداشتی را به راحتی در دسترس داشت.»
خودکشی و نجات ملوانان ناو لینکلن
سیانان پیش از این گزارش داده بود که دو ملوان منصوب به گروه ضربت لینکلن در ماههای اخیر از عرشه کشتی به پایین پریدهاند. مقامات آمریکایی گفتند که هر دو زنده نجات داده شدند. طبق گزارشهای نیروی دریایی تایمز و استارز اند استرایپس، از پریدن دیگران جلوگیری شد.
پدر یکی از ملوانان ناو لینکلن که به شرط ناشناس ماندن با سیانان صحبت کرد، گفت که میداند ملوانانی مانند فرزندش برای انجام وظایفشان به نیروی دریایی میپیوندند و انجام وظایف در نبرد ذاتاً دشوار است - اما او این سوال را مطرح میکند: «چرا زودتر به این وضعیت رسیدگی نشده و آیا میتوانست از برخی از فشارهای روانی ناشی از استقرار طولانی مدت جلوگیری شود.»
نیروی دریایی در بیانیهای به سیانان گفت: «ما افزایش افکار خودکشی یا اقدام به خودکشی را در ناو مشاهده نکردهایم. ما سلامت هر یک از اعضای ارتش را جدی میگیریم و متخصصان مذهبی، پزشکی و سلامت روان را برای ارزیابی و رسیدگی به نگرانیها در صورت بروز، در دسترس داریم.»
یک مقام آمریکایی افزود که نیروی دریایی معتقد نیست که ارتباطی بین مدت زمان استقرار و افکار خودآزاری وجود داشته باشد و حوادث مربوط به افراد در دریا منحصر به این ناوگان نیست.
دونالد ترامپ، رئیس جمهور، روز جمعه در پاسخ به سوالی در مورد مدت زمان استقرار ناو لینکلن، به خبرنگاران گفت که این مدت «به اندازه کافی طولانی نبوده است».
همسر یکی از اعضای ارتش در ناو لینکلن که نخواست نامش فاش شود، روز جمعه به «جیک تپر» از سیانان گفت که رئیس جمهور «قبل از صحبت کردن فکر نمیکند» و از او و پیت هگست، وزیر دفاع، خواست که «کمی همدلی» داشته باشند.
او گفت: «در قبال آنچه که در ارتش، کشتیهایتان و در جنگتان میگذرد، مسئولیتپذیر باشید. در جنگتان. این موضوع آزاردهنده است.»
سرنوشت نامعلوم ۳ خلبان اسیر ایرانی درقطر پس از سقوط جنگندههای سوخو-۲۴
خلبانان اسیر ایرانی درقطر: «خلبان جواد صالحی»،«خلبان عبدالمجید دشتیان» و «خلبان عمران بهروشیان»
نامه اعتراضی کمیته جستوجوی مفقودین ستاد کل نیروهای مسلح ایران به خانم«میرجانا اسپولیاریک»(رئیس کمیته بین المللی صلیب سرخ جهانی)
«واکنش قطر به نامه ایران»:همه خلبانان موردهدف قرارگرفتند وکشته شده اند(هیچکدام زنده نیستند)مادنبال بقایای اجسادشان هستیم،تاکنون پیدانکردیم واین را به ایران اطلاع داده بودیم.
سردار باقرزاده: ۳ خلبان ایرانی در اسارت قطر هستند،دولت قطر با گذشت ۶ ماه، همچنان اجازه تماس این خلبانان با خانوادهها و مسئولان پیگیریکننده را نداده است.
سرنوشت نامعلوم ۳ خلبان اسیر ایرانی درقطر پس از سقوط ۲ جنگنده سوخو-۲۴ ایران
«سردار سید محمد باقرزاده»(فرمانده کمیته جستوجوی مفقودین ستاد کل نیروهای مسلح)گفت: سه خلبان ایرانی پس از سقوط جنگندههای سوخو-۲۴ در جریان حملات اسفندماه، زنده به اسارت نیروهای قطری درآمدهاند.
خلبانان اسیر ایرانی درقطر: «خلبان جواد صالحی»،«خلبان عبدالمجید دشتیان» و «خلبان عمران بهروشیان» سه خلبانی هستند که پس از این حادثه توسط نیروهای قطری به اسارت گرفته شدهاند.وی با اشاره به گذشت حدود ۶ ماه از زمان اسارت این خلبانان، اعلام کرد دولت قطر برخلاف قوانین و مقررات بینالمللی و از جمله کنوانسیونهای چهارگانه ژنو درباره رعایت حقوق اسرای جنگی، تاکنون حقوق این اسرا را رعایت نکرده است.
سردارباقرزاده افزود: با وجود تلاشهای دیپلماتیک و پیگیریهای انجامشده، تاکنون اجازه دیدار، مصاحبه و برقراری تماس این خلبانان با خانوادههایشان و مسئولان پیگیریکننده داده نشده است.
نامه اعتراضی کمیته جستوجوی مفقودین ستاد کل نیروهای مسلح ایران به خانم«میرجانا اسپولیاریک» (Mirjana Spoljari)«رئیس کمیته بین المللی صلیب سرخ»
سردار باقرزاده: ۳ خلبان ایرانی در اسارت قطر هستند،دولت قطر با گذشت ۶ ماه، همچنان اجازه تماس این خلبانان با خانوادهها و مسئولان پیگیریکننده را نداده است.
نامه ایران به صلیب سرخ:شنبه ۲۴ مرداد ۱۴۰۵(۱۵ آگوست ۲۰۲۶)
رئیس محترم کمیته بین المللی صلیب سرخ
سرکار خانم مریانا اسپولیاریک
با تقدیم احترام به اطلاع میرساند: درپی شروع حملات ناجوانمردانه ارتش تروریستی ایالت متحده آمریکا و رژیم نامشروع و غاصب صهیونیستی به کشور عزیزمان ایران در ۹ اسفندماه سال گذشته (۱۴۰۴شمسی/ برابر با ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ میلادی ) و ازمبداء پایگاههای هوایی مستقر در کشورهای عربی حاشیه جنوبی خلیج فارس، نیروی هوایی قهرمان ارتش جمهوری اسلامی ایران بر اساس اصل دفاع از تمامیت ارضی کشور، مبادرت به پاسخگویی نمود، در همین راستا دو فروند جنگنده سوخو ۲۴ در تاریخ ۱۱ اسفندماه ۱۴۰۴ (۲ مارس ۲۰۲۶) جهت انجام ماموریت رزمی بهسوی پایگاه نظامی دشمن مستقر در کشور قطر عزیمت نمود که علیرغم موفقیت اولیه در انجام وظایف، متأسفانه بههنگام بازگشت، بهعلت اصابت پدافند دشمن، خلبانان اجکت مینمایند.
یکی از چهار خلبان جنگنده(خلبان مجید کاظمی)درجه رفیع شهادت نائل گردید(انتقال پیکرخلبان مجید کاظمی به ایران در ۷ مرداد ۱۴۰۵)بعداز ۵ ماه از اسارت.
سه خلبان دیگر(جواد صالحی، عبدالمجید دشتیان، عمران به روشیان) بهطور زنده توسط نیروهای قطری به اسارت گرفته شدهاند که متأسفانه از آن تاریخ تا کنون دولت قطر با وجود سپری شدن ۶ ماه برخلاف همه قوانین و مقررات بینالمللی از جمله کنوانسیونهای چهارگانه ژنو در خصوص ضرورت مراعات حقوق اسرای جنگی، حقوق مسلم این اسراء را نادیده گرفته و نقض نموده است و با وجود همه تلاشهای دیپلماتیک و پیگیریهای بهعمل آمده، اجازه دیدار و مصاحبه و تماس اسراء با خانوادهها و مسئولان پیگیری کننده را نداده است که این امر در ذیل فصول مربوط به جنایات جنگی مورد توجه و رسیدگی است.
بر این اساس یادآور میشود: مواد ۷۰ و ۷۸ کنوانسیون سوم ژنو به صراحت اشعار میدارد:
- اسرا باید بتوانند اخبار اسارت خود را به خانوادههایشان و بخش مرکزی کمیته بینالمللی صلیب سرخ اطلاع دهند.
- اسرا حق دارند شکایات و درخواستهای خود را به نمایندگان نیروهای حمایت کننده از جمله نمایندگان کمیته بینالمللی صلیب سرخ که از اردوگاههای آنان بازدید مینمایند، ارجاع دهند، یا خود به طور مستقیم و یا از طریق نمایندگان خود گفتگو و مذاکره نمایند.
- اسرای جنگی که با استناد به نظر پزشک دارای بیماری شدید یا مجروحیت هستند، بایستی به طور مستقیم به کشور متبوع خود اعزام شوند.
کمیته جستجوی مفقودین ستاد کل نیروهای مسلح مراتب نگرانی شدید خود را از وضعیت خلبانان اسیر در قطر ابراز میدارد و از آن مقام عالی کمیته بینالمللی صلیب سرخ درخواست مؤکد دارد تا در راستای مأموریتهای بشردوستانه و همکاریهای دوجانبه، هرچه سریعتر با خلبانان ایرانی در قطر مصاحبه نموده و وضعیت سلامت این افراد را به جمهوری اسلامی ایران اطلاع داده و شرایط را برای آزادی سریع این افراد مهیا نماید.
«فرمانده کمیته جستوجوی مفقودین ستاد کل نیروهای مسلح ایران»(سردار باقرزاده) تأکید کرد که این موضوع از منظر حقوق بینالملل قابلپیگیری است و نحوه برخورد با این اسرا میتواند در چارچوب موضوعات مرتبط با جنایات جنگی موردتوجه و رسیدگی قرار گیرد.بر اساس این اظهارات، وضعیت سه خلبان ایرانی و نحوه برخورد دولت قطر با آنان، اکنون به یکی از موضوعات مورد پیگیری مسئولان ایرانی در حوزه دیپلماتیک و حقوقی تبدیل شده است.
دیدار «رئیس کمیته بین المللی صلیب سرخ) با «سیدعباس عراقچی»(وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران)
توضیح مدیریت سایت-پیراسته فر:دیدار«میرجانا اسپولیاریک» (Mirjana Spoljari)«رئیس کمیته بین المللی صلیب سرخ) در تهران با مسئولین ایرانی در تاریخ ۰۹ اردیبهشت ۱۴۰۵
:دیدار«میرجانا اسپولیاریک» با«کاظم غریب آبادی»(معاون حقوقی و بینالمللی وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران).
:دیدار«میرجانا اسپولیاریک» با«سعید خطیب زاده»(معاون وزیر امور خارجه و رئیس مرکز مطالعات سیاسی و بینالمللی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران)
:دیدار«میرجانا اسپولیاریک» با«پیرحسین کولیوند»(رئیس جمعیت هلال احمر).
و:دیدار«میرجانا اسپولیاریک» با «سردار سید محمد باقرزاده»(رئیس کمیته جستجوی مفقودین ستاد کل نیروهای مسلح ایران)/۰۹ اردیبهشت ۱۴۰۵
«واکنش قطر به اسارت خلبانان ایرانی»:همه خلبانان ایرانی کشته شده اند، جنازه یکی راپیدا کردیم، تحویل ایران دادیم واما بقایای اجساد خلبانان دیگر را تاکنون پیدانکردیم واین موضوع را قبلا به ایران اطلاع داده بودیم.
«کشور قطر» روز شنبه ۲۴ مرداد ۱۴۰۵(۱۵ آگوست ۲۰۲۶) ادعای ایران مبنی بر بازداشت سه خلبان جنگنده ایرانی توسط مقامات قطری پس از سقوط هواپیمایشان در جریان حملات ماه مارس را رد کرد و این ادعاها را گمراهکننده خواند.
ماجد الانصاری، مشاور نخست وزیر و سخنگوی وزارت امور خارجه، در پلتفرم رسانه اجتماعی آمریکایی X نوشت:"دوحه ادعای اسارت خلبانان ایرانی را تکذیب میکند" و «از انتشار این موضوع در این زمان خاص، در بحبوحه تلاشهای دیپلماتیک برای کاهش تنشهای منطقهای ابراز تعجب کرد.»
سخنگوی وزارت امور خارجه قطر نوشت: مقامات قطری پس از نقض حریم هوایی این کشور توسط خلبانان ایرانی و پس از تأیید مسیر حمله، با آنها تماس برقرار کردند،اما پس ار تلاش ناموفق برای برقراری ارتباط با خلبانان،هواپیماهایشان راهدف قرار دادیم«اقدامات لازم برای دفاع از قلمرو ما مطابق با قوانین بینالمللی انجام شد»،تیمهای جستجو و نجات قطر متعاقباً «به جستجوی بقایای خلبانان پرداختند، فقط جنازه یک خلبان راپیداکردیم.»
«ماجد الانصاری»درادامه نوشت: دوحه مطابق با قوانین بینالمللی بشردوستانه، با تهران در مورد تحویل بقایای یک خلبان که پیدا شده بود، هماهنگی کرد.
«مشاور نخست وزیر قطر» گفت: قطر همچنین در ماه آوریل(فروردین ۱۴۰۵) از یک تیم ایرانی دعوت کرد تا برای اطلاع از عملیات جستجو و نجات به قطر سفر کند، اما ایران هنوز به این دعوت پاسخی نداده است.
جزایر (کوریل)کجاست؟متعلق به کدام کشوراست؟ژاپن یا روسیه؟
ژاپن مدعی است:«جزایر: هابومیا،شیکوتان، کوناشیر و ایتاروپ(اتوروفو) از نظر فنی در «زنجیره کوریل» نیستند، بلکه در واقع متعلق به چشمانداز فیزیکی گسترده «جزیره هوکایدو» هستند.
روسیه:«جزایر کوریل شامل تمام جزایر شمال هوکایدو میشود که متعلق به روسیه است».
«پیمان یالتا» این جزایر را برای اتحاد جماهیر شوروی تضمین کرده بود که بعداز فروپاشی شوروی، روسیه خود را مالک آن می داند.
در سال ۱۹۵۶، اتحاد جماهیر شوروی و ژاپن «اعلامیه مشترک شوروی -ژاپن» را برای پایان دادن به وضعیت جنگ بین دو کشور،پیش نویسی را امضا کردند واما این توافق تاکنون نهایی نشده است.
سفارت روسیه در ژاپن:جزایر کوریل بخش جداییناپذیر خاک روسیه است./۱۲ آگوست ۲۰۲۶
مسکو جزایر کوریل را بخش جداییناپذیری از خاک روسیه میداند، ۱۲ آگوست ۲۰۲۶
سانای تاکایچی، نخستوزیر ژاپن، در روز دوشنبه ۲۵ مه ۲۰۲۶(۴ خرداد ۱۴۰۵) در دفتر نخستوزیری: توکیو بارها از روسیه درخواست کرده است که به سرزمینهای شمالی(جزایر کوریل) سفر نکند.
«سانای تاکایچی»(نخستوزیر ژاپن) از اولین سفر ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه، به «جزایر مورد مناقشه کوریل» انتقاد کرده و گفته است که این جزایر «ذاتاً قلمرو ژاپن» هستند.
تاکایچی روز پنجشنبه(۲۲ مرداد ۱۴۰۵) در پستی در X گفت که توکیو «بارها از طرف روسی درخواست کرده است که اطمینان حاصل کند که رئیسجمهور از سرزمینهای شمالی بازدید نمیکند». منظور از سرزمینهای شمالی، جزایر کوریل است.
وی افزود که سفر پوتین «کاملاً غیرقابل قبول» است.
«جزایر کوریل» بین ،نوک جنوبی شبه «جزیره کامچاتکا»(روسیه) و گوشه شمال شرقی «جزیره هوکایدو»(ژاپن) قرار دارند. این مجمع الجزایر کم جمعیت و آتشفشانی، «دریای اوخوتسک» را از اقیانوس آرام جدا میکند.
چهار جزیره جنوبی جزایر کوریل(هابومای، شیکوتان، کوناشیر ، ایتاروپ) زمانی که اتحاد جماهیر شوروی در اواخر جنگ جهانی دوم به خاک ژاپن حمله کرد، به خاک روسیه ضمیمه شدند.
خاویارخوری رئیس جمهور روسیه در جزیره ایتوروپ
ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، در روز پنجشنبه ۱۳ آگوست ۲۰۲۶(۲۲ مرداد ۱۴۰۵) در بازدید از کارخانه فرآوری ماهی یاسنی در «جزیره ایتوروپ»(island of Iturup) یکی از چهار جزیره در زنجیره مورد مناقشه که در روسیه با نام «جزایر کوریل» و در ژاپن با نام«سرزمینهای شمالی» شناخته میشوند، «خاویار» میچشد.
«ولادیمیر پوتین»در طول سفر خود از «جزیره ایتوروپ» جایی که روسیه یک پایگاه نظامی مهم استراتژیک دارد، بازدید کرد. رئیس جمهور روسیه قبل از دیدار با «والری لیمارنکو»(فرماندار منطقهای ساخالین)، از یک مجتمع فرآوری ماهی، یک بیمارستان و یک مدرسه بازدید کرد.
«ولادیمیر پوتین»(رئیس جمهور روسیه) به همراه«والری لیمارنکو»(فرماندار منطقه ساخالین) و خانم«آناستازیا کیکتوا»(وزیر آموزش و پرورش منطقه ساخالین)، در جریان بازدید خود از «جزیره کوریل جنوبی ایتوروپ»، در «منطقه ساخالین شرقی روسیه»،در روز پنجشنبه ۱۳ آگوست ۲۰۲۶(۲۲ مرداد ۱۴۰۵) قدم میزند.
این بازدید همچنین توسط «توشیمیتسو موتگی»(وزیر امور خارجه ژاپن) مورد انتقاد قرار گرفت و او در فیسبوک نوشت: "ژاپن به شدت به این بازدید اعتراض دارد."
حدود ۲۰ هزار شهروند روس در این جزایر در شرایط آب و هوایی سخت زندگی میکنند، اما این جزایر دارای ذخایر معدنی از جمله طلا و نقره و همچنین پهنههای غنی ماهیگیری هستند.روسیه پس از اشغال این جزایر در سال ۱۹۴۵، حدود ۱۷ هزار سکنه ژاپنی را از آنجا اخراج کردند.
توضیح مدیریت سایت-پیراسته فر:جزایرکوریل کجاست؟ نقشه
«جزایر کوریل»(Kuril Islands) که«از هوکایدو ژاپن تا شبه جزیره کامچاتکا روسیه امتداد دارند» از سال ۱۹۴۵ تحت کنترل روسیه بودهاند. با این حال، ژاپن ادعای مالکیت چهار جزیره جنوبی: «ایتوروپ»(اتوروفو)، «کوناشیر» (کوناشیری)، «شیکوتان» و «هابومای» را دارد و از آنها به عنوان «سرزمینهای شمالی» خود یاد میکند.
ژاپن مدعی است:«جزایر: هابومیا،شیکوتان، کوناشیر و ایتاروپ(اتوروفو) از نظر فنی در «زنجیره کوریل» نیستند، بلکه در واقع متعلق به چشمانداز فیزیکی گسترده «جزیره هوکایدو» هستند.
روسیه:«جزایر کوریل شامل تمام جزایر شمال هوکایدو میشود که متعلق به روسیه است».
«پیمان یالتا» این جزایر را برای اتحاد جماهیر شوروی تضمین کرده بود که بعداز فروپاشی شوروی، روسیه خود را مالک آن می داند.
در سال ۱۹۵۶، اتحاد جماهیر شوروی و ژاپن «اعلامیه مشترک شوروی -ژاپن» را برای پایان دادن به وضعیت جنگ بین دو کشور،پیش نویسی را امضا کردند واما این توافق تاکنون نهایی نشده است.
این جزیره از ۵۶ جزیره و صخرههای کوچک تشکیل شده است. این زنجیره بخشی از کمربند بیثباتی زمینشناسی است که اقیانوس آرام (حلقه آتش) را احاطه کرده است و حداقل ۱۰۰ آتشفشان دارد که ۳۵ مورد از آنها هنوز فعال هستند و بسیاری از آنها آتشفشانهای داغ هستند.
اختلافات ۲ کشور اززمانهای دور : پیمان سانفرانسیسکو در سال ۱۹۵۱
جزایر مورد مناقشه: جزایر هابومای، شیکوتان، کوناشیر (کوناشیر) و اتوروفو (ایتاروپ)
قرار بود پیمان سانفرانسیسکو در سال ۱۹۵۱ درهای جنگ جهانی دوم را به روی ژاپن و تمام کشورهای متفقین ببندد؛ با این حال، اتحاد جماهیر شوروی این پیمان را تصویب نکرد، عمدتاً به دلیل اختلاف نظر بر سر اینکه اتحاد جماهیر شوروی کدام یک از جزایر کوریل را نگه خواهد داشت.
ژاپن مدعی است:«جزایر هابومیا» و «جزایر شیکوتان»، «کوناشیر» و«ایتاروپ»(اتوروفو) از نظر فنی در «زنجیره کوریل» نیستند، بلکه در واقع متعلق به چشمانداز فیزیکی گسترده «جزیره هوکایدو» هستند.
اتحاد جماهیر شوروی این ادعا را رد کرد و استدلال کرد:«جزایر کوریل شامل تمام جزایر شمال هوکایدو میشود».
و علاوه بر این:«پیمان یالتا» این جزایر را برای اتحاد جماهیر شوروی تضمین کرده است.
در سال ۱۹۵۶، اتحاد جماهیر شوروی و ژاپن «اعلامیه مشترک شوروی -ژاپن» را برای پایان دادن به وضعیت جنگ بین دو کشور امضا کردند، اگرچه جنگ لفظی در سال ۱۹۴۵ پایان یافته بود. این اعلامیه شامل امتیازی از سوی اتحاد جماهیر شوروی برای بازگرداندن جزایر شیکوتان و هابومایی به ژاپن به محض انعقاد پیمان صلح بین اتحاد جماهیر شوروی و ژاپن بود.
اما این وعده هرگز محقق نشده است، زیرا دو کشور حتی تا به امروز در سال ۲۰۲۶ نیز هرگز پیمان صلحی را تکمیل نکردهاند.
با انحلال اتحاد جماهیر شوروی، روسیه به دولت جانشین آن تبدیل شد و تمام قلمرو جمهوری روسیه اتحاد جماهیر شوروی، از جمله جزایر کوریل را به ارث برد. در سال ۲۰۰۶، ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، پیشنهاد داد که در صورت انصراف ژاپن از ادعاهای خود نسبت به هر یک از جزایر کوریل، جزایر شیکوتان و هابومایی را به ژاپن واگذار کند. ژاپن این پیشنهاد را رد کرد ومدعی است:«کوناشیری و ایتاروپ در جزایر کوریل نیستند.»
ژاپن به دنبال مالکیت تمام جزایر کوریل نیست، اما تمام این چند جزیره نزدیک را میخواهد و آنها را «سرزمینهای شمالی» مینامد.