پیراسته فر
خبری تحلیلیپیراسته فر
خبری تحلیلیبرخورد ۲ قطار سریع السیر(اسپانیا) ۲۰۰ کشته ومجروح (استان تولدوی)ایستگاه اوردا
ایستگاه «اوردا» (Urda) در «تولدوی»(اسپانیا) رخ داد
صبح امروز چهارشنبه۶ آبان ۱۴۰۵ (۲۸ اکتبر ۲۰۲۶) در نزدیکی تولدو، اسپانیا، یک قطار مسافربری سریع‌السیر به قطار دیگری برخورد کرد و باعث خروج از ریل شد و چندین واگن را به پایین خاکریز پرتاب کرد.
به گفته مقامات دولتی، در پی یک سانحه ریلی که صبح چهارشنبه ۶ آبان ۱۴۰۵ (۲۸ اکتبر ۲۰۲۶) در نزدیکی ایستگاه «اوردا» (Urda) در «تولدوی»(Toledo)«کشور اسپانیا» رخ داد، دست‌کم ۵۰ نفر جان باختند.
دولت ابراز نگرانی کرده است که ممکن است شمار قربانیان افزایش یابد. منابع دولتی اظهار داشتند: «این حادثه ممکن است حتی وخیم‌تر از حادثه "آداموز" (Adamuz) باشد»؛ اشاره‌ای به سانحه ریلی در کوردوبا که در ۱۸ ژانویه جان ۴۶ نفر را گرفت.
بر اساس اطلاعات دریافتی از نیروهای امدادی، یک قطار سریع‌السیر «AVE» با قطاری از شرکت «Iryo» که روی ریل متوقف شده بود، برخورد کرد. به گفته این منابع، دو واگن در پی این برخورد از خاکریز کنار ریل سقوط کردند. طبق گزارش‌های اولیه، احتمال می‌رود قطار «AVE» از پشت به قطار «Iryo» برخورد کرده باشد که این امر منجر به خروج دو واگن از قطار دوم (Iryo) از ریل شده است.
شرکت ملی راه‌آهن اسپانیا (Renfe) اعلام کرد که تردد قطارها در مسیر میان مادرید، سیوداد رئال و اندلس به حالت تعلیق درآمده است. دولت و جناح مخالف نیز پس از اطلاع از وقوع این حادثه، برنامه‌های کاری خود برای روز چهارشنبه را لغو کردند.
عملیات امداد و نجات پس از تصادف قطار سریع‌السیر در جنوب اسپانیا ادامه دارد؛ حادثه‌ای که دست‌کم ۳۹ کشته و بیش از ۱۵۰ مجروح بر جای گذاشته است.
توضیح مدیریت سایت-پیراسته فر:حادثه خطای انسانی بود:صبح امروز چهارشنبه۶ آبان ۱۴۰۵ (۲۸ اکتبر ۲۰۲۶) در نزدیکی تولدو، اسپانیا، یک قطار مسافربری سریع‌السیر به قطار دیگری برخورد کرد و باعث خروج از ریل شد و چندین واگن را به پایین خاکریز پرتاب کرد.
یکی از متصدیان مرکز کنترل «آتوچا»(مادرید) به اشتباه به قطار «رنفه» دستور حرکت داد، در حالی که قطار «ایریو» مسیر را مسدود کرده بود. این مسئله در نهایت منجر به برخورد قطار «رنفه» با بخش انتهایی قطار «ایریو» شد/ نقص فنی در سیستم اصلی علامت‌دهی (سیگنالینگ) بوده است
بالگردهای امدادی در محل وقوع حادثه در «اوردا» (تولدو) در صبح چهارشنبه.
«پدرو سانچز»(نخست‌وزیر اسپانیا) در شبکه اجتماعی «ایکس» (توییتر) نوشت: «من در تماس مداوم با وزیر حمل‌ونقل و رئیس دولت منطقه‌ای "کاستیا-لا مانچا" هستم. نیروهای امدادی با هماهنگی تمامی مقامات ذی‌ربط در محل حضور دارند تا به آسیب‌دیدگان کمک‌رسانی کرده و ایمنی آنها را تأمین کنند. من با تمامی قربانیان و خانواده‌هایشان ابراز همدردی می‌کنم و حمایت خود را به آنها اعلام می‌دارم.»
منابع دولتی اعلام کردند: «به‌نظر می‌رسد علت این حادثه، خطای انسانی یکی از اپراتورهای شرکت "Adif" [شرکت دولتی زیرساخت‌های ریلی] در جریان رسیدگی به نقص فنی در سیستم اصلی علامت‌دهی (سیگنالینگ) بوده است.» این سیستم ایمنی به‌صورت خودکار عمل می‌کند، اما در صورت بروز نقص، به حالت دستی تغییر وضعیت می‌دهد. بر اساس تحلیل‌های اولیه، زمانی که سیستم ایمنی خودکار از کار افتاد، قطارها متوقف شدند و ادامه حرکت آنها تحت کنترل انسانی قرار گرفت؛ و دقیقاً در همین مرحله، خطای انسانی رخ داده است.
«رافائل اسکودرو»(سخنگوی اتحادیه راه‌آهن اسپانیا)این حادثه را «بسیار غیرمعمول» توصیف کرد. او در گفتگو با رادیو «آنتنا ۳» خاطرنشان کرد که در آن منطقه ایستگاهی برای توقف مسافران وجود ندارد، تردد قطارها به‌صورت لحظه‌ای (در زمان واقعی) رصد می‌شود و قطار نیز اطلاعاتی آنی درباره وضعیت ریل‌ها دریافت می‌کند؛ بنابراین اگر مانعی ( مانند قطاری دیگر ) بر سر راه باشد، قطار متوقف خواهد شد.
یکی از مسافرانی که در واگن‌های انتهایی یکی از قطارها حضور داشت، به روزنامه «ال پائیس» (EL PAÍS) گفت که حدود ۴۰ دقیقه پس از آغاز سفر، «ضربه شدیدی» را احساس کرده است. این برخورد در کیلومتر ۱۱۸ مسیر، میان شهرهای «مورا»، «اورگاز» و «اوردا» (در استان تولدو) رخ داد. قطار شرکت «رنفه» (Renfe) که در این حادثه درگیر بود، دقایقی پیش از آن به دلیل بروز مشکلی در جریان تردد در خط آهن، متوقف شده یا سرعتش را کاهش داده بود. شواهد حاکی از خطای انسانی است؛ چرا که پس از از کار افتادن سیستم ایمنی، حدود هشت قطار در آن منطقه متوقف شدند. سپس به آنها دستور حرکت داده شد، اما قطار شرکت «ایریو» (Iryo) نتوانست حرکت کند و در همان نقطه ثابت ماند.
یکی از مسافران به نام «میگل آنخل پرز» که از قطار خارج شده بود، در گفت‌وگوی تلفنی با شبکه تلویزیونی دولتی «تی‌وی‌ای» (TVE) اظهار داشت که این حادثه «وحشتناک و غیرقابل توصیف» بوده است. او در آخرین واگن قطار «AVE 2080» متعلق به شرکت «رنفه» حضور داشت؛ قطاری که در مجموع ۳۹۷ مسافر را حمل می‌کرد. او گفت: «ما تازه متوجه ابعاد بسیار سنگین این اتفاق شده‌ایم.» وی افزود: «با آن ضربه مهیب و تکان‌های شدید، ناچار شدیم محکم به صندلی‌هایمان بچسبیم.» او پیش از قطع تماس — به این دلیل که مأموران از او خواسته بودند مدارک شناسایی‌اش را ارائه دهد — گفت: «ما توانستیم با شکستن شیشه‌ها از واگن خارج شویم.»
بر اساس بررسی‌های اولیه، یکی از متصدیان مرکز کنترل «آتوچا» در مادرید، به اشتباه به قطار «رنفه» دستور حرکت داد، در حالی که قطار «ایریو» مسیر را مسدود کرده بود. این مسئله در نهایت منجر به برخورد قطار «رنفه» با بخش انتهایی قطار «ایریو» شد (که با سرعتی نامشخص رخ داد) و این حادثه را رقم زد. تحقیقات همچنان ادامه دارد، اما به گفته منابع دولتی، این‌ها یافته‌های اولیه کارشناسان فنی است.
این حادثه یادآور خروج دو قطار سریع‌السیر از ریل در «آداموز» (کوردوبا) در تاریخ ۱۸ ژانویه است. آن رویداد، جدی‌ترین سانحه ریلی در اسپانیا از سال ۲۰۱۳ به شمار می‌رفت؛ زمانی که یک قطار «آلویا» (Alvia) در مسیر مادرید به فرول، به دلیل سرعت بیش از حد در پیچِ «آنگرویس» (نزدیک سانتیاگو دِ کمپوستلا) از ریل خارج شد. در آن حادثه ۸۰ نفر جان باختند و ۱۴۵ نفر دیگر مجروح شدند.
بدترین سانحه در تاریخ راه‌آهن اسپانیا، حادثه‌ای است که در ۳ ژانویه ۱۹۴۴ در «توره دل بیرزو» (لئون) رخ داد. در این حادثه، یک قطار سریع‌السیر، یک لوکوموتیو مانور و یک قطار باری در داخل تونلی با یکدیگر برخورد کردند که طبق آمار رسمی، ۷۸ کشته بر جای گذاشت. با این حال، تصور می‌شود که آمار واقعی تلفات توسط رژیم فرانکو پنهان شده است. از دیگر سوانح با شمار بالای تلفات می‌توان به حادثه ۲۱ ژوئیه ۱۹۷۲ در «اِل کوئروو» (سویل) اشاره کرد؛ جایی که برخورد شاخ‌به‌شاخ یک «ریل‌باس» (قطار مسافربری سبک) در مسیر کادیز–سویل با یک قطار سریع‌السیر از مبدأ مادرید، منجر به کشته شدن ۸۶ نفر و مجروح شدن ۱۱۲ تن شد. همچنین در ۳ ژوئیه ۲۰۰۶، یک قطار متروی «مترووالنسیا» در شهر والنسیا به دلیل سرعت بالا در یک پیچ از ریل خارج شد که این حادثه ۴۳ کشته و ۴۷ مجروح به همراه داشت.
دیدار رئیس جمهور ایران(پزشکیان)با امیرقطر در مسکو ۵ آبان ۱۴۰۵ اجلاس سران کشورهای صادرکننده گاز
The 8th Summit of the Gas Exporting Countries Forum» – Moscow»(هشتمین اجلاس سران مجمع کشورهای صادرکننده گاز)-مسکو.
کشورهای تولیدکننده گاز طبیعی:روسیه، ایران ، امارات متحده عربی ،قطر، ونزوئلا ، الجزائر ، مصر ، نیجریه ، لیبی ، ترینیداد و توباگو ،گینه استوایی و بولیوی.
رئیس جمهور ایران، پزشکیان، در روز سه شنبه ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶(۵ آبان ۱۴۰۵) در مسکو با حاکم قطر دیدار کرد.
«استقبال گرم رئیس‌جمهور روسیه(ولادیمیر پوتین) از رئیس جمهور ایران(مسعود پزشکیان)» در اجلاس سران کشورهای عضو مجمع کشورهای صادرکننده گاز» (GECF) در مسکو(پایتخت روسیه) سه شنبه ۵ آبان ۱۴۰۵ (۲۷ اکتبر ۲۰۲۶)
«مسعود پزشکیان»(رئیس جمهور ایران) و «شیخ تمیم بن حمد آل ثانی»(امیر قطر)، در حاشیه هشتمین اجلاس مجمع کشورهای صادرکننده گاز (GECF) در روسیه، برای گفتگو در مورد راه‌های تقویت روابط دوجانبه و گسترش همکاری در بخش انرژی، دیدار کردند.
توضیح مدیریت سایت-پیراسته فر:این مذاکرات در حاشیه «هشتمین اجلاس سران مجمع کشورهای صادرکننده گاز»(The 8th Summit of the Gas Exporting Countries Forum) انجام شد. این سازمان بین‌دولتی، کشورهای عمده تولیدکننده گاز طبیعی :روسیه، ایران ، امارات متحده عربی ،قطر، ونزوئلا ، الجزائر ، مصر ، نیجریه ، لیبی ، ترینیداد و توباگو ،گینه استوایی و بولیوی را گرد هم می‌آورد.
«ولادیمیر پوتین»(رئیس‌جمهور روسیه)،«مسعود پزشکیان»(رئیس جمهور ایران)،«شیخ تمیم بن حمد آل ثانی»(امیر قطر) ودیگررهبران در«اجلاس سران کشورهای عضو مجمع کشورهای صادرکننده گاز» (GECF) در «مسکو»(پایتخت روسیه)، در روز سه‌شنبه ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶(۵ آبان ۱۴۰۵).
دو رئیس جمهور(ایران-قطر) آخرین وضعیت روابط تهران و دوحه را بررسی و بر اهمیت گسترش روابط سیاسی و اقتصادی و استفاده از ظرفیت‌های موجود برای افزایش همکاری‌های دوجانبه تأکید کردند.
همکاری در حوزه انرژی، توسعه روابط اقتصادی و تجاری و هماهنگی قوی‌تر بین کشورهای صادرکننده گاز از جمله موضوعات کلیدی مورد بحث بود.
«the Gas Exporting Countries Forum (GECF) in Moscow, Russia, October 27, 2026»
رهبران در نشست سران کشورهای عضو «مجمع کشورهای صادرکننده گاز» (GECF) در مسکو، روسیه، در تاریخ ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶،
«رئیس جمهور ایران»(مسعود پزشکیان) و «شیخ تمیم بن حمد آل ثانی»(امیر قطر)کاخ سعدآباد در تهران،(۱۹ فوریه ۲۰۲۵).
توضیح مدیریت سایت-پیراسته فر:«رئیس جمهور ونزوئلا»(دلسی رودریگز) در اجلاس سران کشورهای عضو مجمع کشورهای صادرکننده گاز) مسکو(پایتخت روسیه)۵ آبان ۱۴۰۵ (۲۷ اکتبر ۲۰۲۶)
«ربایش رئیس جمهور ونزوئلا»توسط راهزن بین المللی.
آمریکا دربامداد روز شنبه۳ ژانویه ۲۰۲۶(۱۳ دی ۱۴۰۴) درتهاجم نظامی به کاراکاس«نیکولاس مادورو»(رئیس جمهور ونزوئلا)را در اقامتگاهش(هنگامی که خوابیده بود) دستگیر کرد و به آمریکا(نیویورک)منتقل کرد به به اتهامات ترانزیت مواد مخدر! .
و با توصیه دونالد ترامپ،معاونش،خانم«دلسی رودریگز»(رئیس جمهور ونزوئلا)شد.
جلسه سران کشورهای عضو پیمان مکه(عربستان وپاکستان وترکیه)درتهران
«امنیت‌سازی درون منطقه‌ای یکی از مباحث مهم جلسه ۳کشور عضو پیمان مکه در تهران بود»
جلسه امروز دوشنبه (۹ شهریور ۱۴۰۵) سه کشور عربستان، ترکیه و پاکستان با «دبیر شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران» برگزار شد؛ دیدگاه تمام طرف‌ها بیان شد و هر چهار کشور بر سر ادامه فرآیند توافق داشتند.
«هر چهار کشور اذعان داشتند که رژیم صهیونیستی عامل تنش و بحران است» اینکه جمهوری اسلامی ایران هدف اصلی و فوری رژیم صهیونیستی است و هدف بعدی اسرائیل ممکن است دیگر کشورها باشد نیز مورد توافق بود.
«جلسه ۴ جانیه ایران ، پاکستان ،عربستان سعودی و ترکیه » درتهران/دوشنبه ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶(۴ آبان ۱۴۰۵)
از چپ-روبرو: «خالد بن سلمان»(وزیر دفاع عربستان سعودی)، «عاصم منیر»(فرمانده ارتش پاکستان) و «ابراهیم کالین»(رئیس سازمان اطلاعات ترکیه)
ردیف اول:«سیدعباس عراقچی»(وزیرخارجه ایران)، «دکتر مسعود پزشکیان»(رئیس جمهور ایران)، «سرلشکر محسن رضایی»(دبیرشورای عالی امنیت ملی ایران)دوشنبه ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶(۴ آبان ۱۴۰۵)
نکته: این اجلاس مصادف شده بود با «سفر رئیس جمهور ایران به روسیه»بخاطر این دکترپزشکیان فقط دقایقی توانسته در این جلسه حضور یابد وبعد جلسه به مقصد فرودگاه برای عزیمت به مسکو ترک کرد.
«علی باقری کنی»(معاون سیاست خارجی و امنیت بین‌الملل دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی) در گفتگوی شبکه خبر»شامگاه دوشنبه (۴ شهریور ۱۴۰۵)گفتند:درسفر روز سه شنبه ۲۸ مهر ۱۴۰۵(۲۰ اکتبر ۲۰۲۶) فرمانده ارتش پاکستان به تهران ، در دیداری که با سرلشکر رضایی داشت، گفت یکی از اهداف اصلی من از سفر به تهران این بود که این موضوع را به اطلاع شما برسانم که ما سه کشور تمایل داریم به تهران بیاییم و نشستی با یکدیگر داشته باشیم.
علی باقری کنی:در اجلاس استانبول(۹ شهریور ۱۴۰۵) در آن مقطع نیز سران ۳ کشور عضو پیمان مکه،ابراز تمایل کردند که طرف ایرانی در نشست حضور داشته باشد.
«دبیرکل پیمان مکه کیست؟»
توضیح مدیریت سایت-پیراسته فر:نفروسط:«هاکان فیدان»(وزیر امور خارجه ترکیه)، روز دوشنبه۳۱ اوت ۲۰۲۶( ۹ شهریور ۱۴۰۵) در یک کنفرانس خبری پس از پایان جلسه گفت: «دبیرخانه‌ای در ریاض تأسیس شده است و «نخستین دبیرکل پیمان مکه» از میان برادران پاکستانی ما انتخاب خواهد شد.»
اما این بار، خود آنها مبتکر این ایده بودند که به ایران سفر کنند و این نشست در تهران برگزار شود.
«معاون سیاست خارجی و امنیت بین‌الملل دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی» گفت:جلسه با حضور سه کشور عربستان، ترکیه و پاکستان از یک سو و دبیر شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران برگزار شد؛ دیدگاه تمام طرف‌ها بیان شد و هر چهار کشور بر سر ادامه فرآیند توافق داشتند.
«علی باقرکنی» گفت:هر چهار کشور اذعان داشتند که رژیم صهیونیستی عامل تنش و بحران است؛ اینکه جمهوری اسلامی ایران هدف اصلی و فوری رژیم صهیونیستی است و هدف بعدی دیگر کشورها هستند نیز مورد توافق بود.
یکی از مباحث مهم مطرح شده در نشست امروز امنیت‌سازی درون منطقه‌ای بود؛ در تمام نشست‌ها (از جمله جلسه امروز (دوشنبه ۴ شهریور ۱۴۰۵) این مساله مطرح است که به شهادت رساندن رهبر معظم انقلاب اقدام غیر قابل گذشتی است.که نباید در برابر آن سکوت کرد چرا که اهداف بعدی می‌تواند رهبران سایر کشورها باشند.
نشست امروز تهران، ثمره مقاومت ملت ایران و رشادت نیروهای مسلح بود
«معاون سیاست خارجی و امنیت بین‌الملل دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی» گفت:اتکا به توانمندی‌های درونی راهگشاست. از سوی دیگر، برخی کشورهای منطقه تصور می‌کردند با پیوند خوردن به قدرت بزرگی مانند آمریکا می‌توانند خود را از هرگونه تهدیدی مصون کنند؛ اما در عمل دیدند که چنین تصوری با واقعیت منطبق نیست. ازاین‌رو، کشورهای منطقه به این جمع‌بندی رسیدند که راهی جز اتکا به تعاملات منطقه‌ای و برقراری امنیت بر پایه همکاری و هم‌افزایی میان کشورهای منطقه وجود ندارد.
علی باقری کنی:به نظر من، نشست امروز(۴ شهریور ۱۴۰۵) تهران را می‌توان ثمره مقاومت قهرمانانه ملت ایران و رشادت پیروزمندانه نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران دانست؛ نشستی که در آن، این کشورها به جمع‌بندی مشترکی رسیدند، هرچند اولویت‌ها و رویکردهایشان تفاوت‌های قابل‌توجهی با یکدیگر دارد.
در نشست امروز، درباره اضافه شدن کشورهای دیگر بحثی نشد. تأکید بر این بود که این چهار کشور، رایزنی‌های خود را در همین چارچوب ادامه دهند.
درباره مکان و زمان نشست بعدی نیز رایزنی‌هایی انجام شد، اما جمع‌بندی نهایی صورت نگرفت. قرار شد چهار طرف به رایزنی‌های خود ادامه دهند.
سمت راست:«علی باقری کنی» گفتند:پس از جلسه امروز دوشنبه (۴ شهریور ۱۴۰۵)«سرلشکرمحسن رضایی» به من گفتند که در اولین فرصت، ما به‌عنوان «میزبان نخستین نشست»، این موضوع را پیگیری کنیم تا بتوانیم درباره زمان و مکان نشست بعدی به جمع‌بندی برسیم و ان‌شاءالله در آینده‌ای نه‌چندان دور، امکان ادامه این مباحث فراهم شود.
پیام نشست تهران، فقط علیه کسانی بود که مخل امنیت منطقه هستند؛ که در راس آن رژیم صهیونیستی و سپس حضور بیگانه‌ای همچون آمریکاست.
آمریکا و رژیم صهیونیستی مانع امنیت‌سازی و صلح‌سازی درون منطقه‌ای هستند.
«علی باقری کنی»(معاون سیاست خارجی و امنیت بین‌الملل دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی) گفت: امنیت‌سازی درون منطقه‌ای یکی از مباحث مهم جلسه با ۳ کشور امروز ۹ شهریور ۱۴۰۵ درتهران بود.
«علی باقری کنی»(معاون سیاست خارجی و امنیت بین‌الملل دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی ایران) تاکید کرد: مقاومت نیروهای مسلح و مردم ایران در کنار تدابیر رهبری، آمریکا را در دستیابی به اهدافش ناکام گذاشته و رژیم صهیونیستی نیز نتوانسته شرایط را مطابق برنامه‌های خود پیش ببرد.
معاون سیاست خارجی و امنیت بین الملل شورای عالی امنیت ملی گفت: نکته مشترک در نشست چهار جانبه امروز در تهران، خوداتکایی و درون‌زایی قدرت بود.
جمهوری اسلامی ایران چارچوبی را به طرف مقابل ارائه کرد. معروف به پیشنهاد هفت شرطی، دلیل اصلی این اقدام نیز این بود که آمریکایی‌ها در طول دوره گذشته، چندین بار وارد عرصه مذاکره شدند، اما هر بار که پای میز مذاکره آمدند، خود را ملزم به رعایت آداب مذاکره ندانستند و این اصول را زیر پا گذاشتند.
در بهار سال گذشته، آمریکایی‌ها پس از پنج دور مذاکره، جنگ تحمیلی دوم را آغاز کردند.
در پاییز سال گذشته نیز، با وجود حسن‌نیتی که جمهوری اسلامی ایران از خود نشان داد، آمریکایی‌ها در نیویورک وارد مذاکره با جمهوری اسلامی ایران شدند و بحث‌های خوبی نیز مطرح شد؛ اما در نهایت، سازوکار اسنپ‌بک (ماشه) را اجرا کردند.
اجرای«شروط هفت گانه ایران »شاخص جدیت آمریکاست.
آقای«علی باقری کنی»(معاون شعام) در این مصاحبه حدود ۱۰۰ بار از واژه«درواقع» را تکرارکرد، بعضاً دریک جمله ۲ تا سه بار«در واقع»را تکرار می کرد، اول جمله،آخر جمله،وسط جمله!.
«علی باقری کنی»(معاون شعام)جمهوری اسلامی ایران بحثی منطقی دارد، که اگر آمریکا اراده جدی برای مذاکره منتهی به یک توافق منصفانه دارد باید شروطی را اجرا کند، اگر شروط را اجرا کند نشان می‌دهد که خواهان دستیابی به توافق است و اگر اجرا نکند نشان می‌دهد به دنبال رسیدن به توافق نیست.
در دیپلماسی فریب هست چرا که هر کس به دنبال دستیابی به امتیازات بیشتر است؛ ولی نکته مهم این است که آمریکا طی یک سال و نیم گذشته نشان دادند که دیپلماسی‌شان مبتنی بر فریب است.
تمام طرف‌هایی که گفت‌وگو کردیم، این منطق را می‌پذیرند و اعلام می‌کنند که آمریکا باید جدیت خود را نشان دهد.
پیمانکاران(مکه)درتهران:وزیردفاع عربستان،فرمانده ارتش پاکستان و رئیس سازمان امنیت ترکیه
هیئتی که به ایران آمده اند مقامات ۳ کشوری هستند که در روز جمعه ۱۶ مرداد ۱۴۰۵ (۷ آگوست ۲۰۲۶) پیمان دفاعی را درمکه امضا کردند بنام «پیمان مکه»(توافق مکه)حالا چرا در روز ۲۴۰ جنگ رمضان به تهران آمده اند؟آیا آمده اند که مارا دعوت به الحاق به پیمان مکه کنند یا اینکه بگویند، حمله به هرکشوری از این سه کشور،حمله به همه کشورهای عضو است؟ یا اینکه حامل پیامی ازترامپ هستند برای خاتمه جنگ.
مقامات ترکیه وعربستان و پاکستان در جلسه شورای عالی امنیت ملی ایران.
«وزیردفاع عربستان سعودی»(خالدبن سلمان)،«فرمانده ارتش پاکستان»(عاصم منیر) و «رئیس سازمان امنیت ترکیه»(ابراهیم کالین) درتهران ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶(۴ آبان ۱۴۰۵)
نشست چهارجانبه جمهوری اسلامی ایران، پاکستان، ترکیه و عربستان سعودی ،عصر دوشنبه(۴ آبان ۱۴۰۵) در تهران آغاز شد. این نشست به پیشنهاد پاکستان و مساعدت و همراهی جمهوری اسلامی ایران برگزار شده است.
از چپ-روبرو: «خالد بن سلمان»(وزیر دفاع عربستان سعودی)، «عاصم منیر»(فرمانده ارتش پاکستان) و «ابراهیم کالین»(رئیس سازمان اطلاعات ترکیه)
ردیف اول:«سیدعباس عراقچی»(وزیرخارجه ایران)، «مسعود پزشکیان»(رئیس جمهور ایران)، «سرلشکر محسن رضایی»(دبیرشورای عالی امنیت ملی ایران)دوشنبه ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶(۴ آبان ۱۴۰۵)
اجلاس تهران:«وزیردفاع عربستان سعودی»(خالدبن سلمان)،«فرمانده ارتش پاکستان»(عاصم منیر) و «رئیس سازمان امنیت ترکیه»(ابراهیم کالین) درتهران ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶(۴ آبان ۱۴۰۵)
سرلشکر محسن رضایی دبیر شورای عالی امنیت ملی کشورمان میزبانی این نشست را برعهده دارد و «عاصم منیر»(فرمانده ارتش پاکستان)، «خالد بن سلمان»(وزیر دفاع عربستان) و «ابراهیم کالین»(رئیس دستگاه اطلاعاتی ترکیه)، نمایندگان این سه کشور هستند. امنیت منطقه ای، پیامدهای تجاوز نظامی، ادامه تجاوزگری ها و کمک به مردم مظلوم فلسطین و لبنان از جمله محور گفتگوها در این نشست عنوان شده است./دوشنبه،۴ آبان ۱۴۰۵
«اجلاس چهارجانبه ایران، عربستان سعودی،ترکیه و پاکستان درتهران»
جلسه۴جانبه ایران با وزیردفاع عربستان(خالدبن سلمان)،فرمانده ارتش پاکستان(عاصم منیر) و رئیس سازمان امنیت ترکیه(ابراهیم کالین)،سرلشکر محسن رضایی(دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران)۲۶ اکتبر ۲۰۲۶(۴ آبان ۱۴۰۵)
از چپ-روبرو: «خالد بن سلمان»(وزیر دفاع عربستان سعودی)، «عاصم منیر»(فرمانده ارتش پاکستان) و «ابراهیم کالین»(رئیس سازمان اطلاعات ترکیه)
ردیف اول:«سیدعباس عراقچی»(وزیرخارجه ایران)، «مسعود پزشکیان»(رئیس جمهور ایران)، «سرلشکر محسن رضایی»(دبیرشورای عالی امنیت ملی ایران)دوشنبه ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶(۴ آبان ۱۴۰۵)
توضیح مدیریت پیراسته فر:هیئتی که به ایران آمده اندمقامات ۳ کشوری هستند که پیمان دفاعی را درمکه امضا کردند بنام «پیمان مکه»(توافق مکه)حالا چرا در روز ۲۴۰ جنگ رمضان به تهران آمده اند؟آیا آمده اند که مارا دعوت به الحاق به پیمان مکه کنند یا اینکه بگویند، حمله به هرکشوری از این سه کشور،حمله به همه کشورهای عضو است؟ یا اینکه حامل پیامی ازترامپ هستند برای خاتمه جنگ.
«جلسه ۴ جانیه ایران ، پاکستان ،عربستان سعودی و ترکیه » درتهران/دوشنبه ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶(۴ آبان ۱۴۰۵)
نکته: این اجلاس مصادف شده بود با «سفر رئیس جمهور ایران به روسیه»بخاطر این دکترپزشکیان فقط دقایقی توانسته در این جلسه حضور یابد وبعد جلسه به مقصد فرودگاه برای عزیمت به مسکو ترک کرد.
پیمان مکه چیست؟
توضیح مدیریت سایت-پیراسته فر:«محمد بن سلمان»(ولیعهد عربستان سعودی)، «رجب طیب اردوغان»( رئیس جمهور ترکیه) و «شهباز شریف»(نخست وزیر پاکستان) روز جمعه ۱۶ مرداد ۱۴۰۵ (۷ آگوست ۲۰۲۶) توافقنامه دفاعی مشترک را امضاکردند،این توفقنامه را«پیمان مکه»(توافق مکه)نامیدند.
ترکیه: توافق با پاکستان و عربستان سعودی (توافق مکه) از نظر فنی مشابه ماده ۵ منشور ناتو (دفاع جمعی) است.
توافق مکه ۱۶ مرداد ۱۴۰۵ (۷ آگوست ۲۰۲۶) ترکیه، پاکستان و عربستان سعودی
هدف از توافق مکه چیست؟
«شهباز شریف»(نخست وزیر پاکستان)،«محمد بن سلمان»(ولیعهد عربستان سعودی) و«رجب طیب اردوغان»( رئیس جمهور ترکیه)جمعه ۱۶ مرداد ۱۴۰۵«توافق مکه»/«پیمان دفاعی سه کشور».
توافق مکه برای دفاع مشترک بین عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان، دوران جدیدی را در خاورمیانه آغاز کرده است که روز جمعه ۱۶ مرداد ۱۴۰۵ (۷ آگوست ۲۰۲۶) امضا شد
«شهباز شریف»(نخست وزیر پاکستان)،«محمد بن سلمان»(ولیعهد عربستان سعودی) و«رجب طیب اردوغان»( رئیس جمهور ترکیه)جمعه ۱۶ مرداد ۱۴۰۵«توافق مکه»/«پیمان دفاعی سه کشور».
بترتیب از راست:«ابراهیم کالین»(وزیر امیت ترکیه)«محمد اسحاق دار»(معاون نخست‌وزیر و وزیر امور خارجه پاکستان)،«عاصم منیر»(فرمانده ارتش پاکستان) «خالد بن سلمان»(وزیر دفاع عربستان سعودی)،«شهباز شریف»(نخست وزیر پاکستان)،«محمد بن سلمان»(ولیعهد عربستان سعودی)،«رجب طیب اردوغان»( رئیس جمهور ترکیه)،«فیصل بن فرحان»(وزیر خارجه عربستان سعودی)، و «هاکان فیدان»(وزیر خارجه ترکیه)،«فیصل بن فرحان»(وزیر خارجه عربستان سعودی)،؟،«یاشارگولر»(وزیر دفاع ملی ترکیه)
نمرود (پادشاه)قاتلش(پشه)بود
بین النهرین کجاست؟ بابل کجاست؟«در ماجرای اصحاب فیل»:خداوند«ابابیل را به جنگ فرماندهان بزرگترین ارتش جهان فرستاد».درادامه
«چهار پادشاه قدرتمند در زمین حکمرانی کردند،۲نفر مؤمن و ۲ نفرکافر»: از مؤمنان(سلیمان بن داوود و ذوالقرنین) و از کافران(نمرود و بخت النصر)
«پشه ای که مأمور هلاکت نمرود بود»
امام صادق علیه‌السلام در روایتی فرمود «پادشاهان زمین چهار تا از مؤمنان و کافران بودند: از مؤمنان: سلیمان بن داود و ذوالقرنین و از کافران: نمرود و بخت‌النصر بودند؛ مَلَکَ الْأَرْضَ کُلَّهَا أَرْبَعَةٌ مُؤْمِنَانِ وَ کَافِرَانِ فَأَمَّا الْمُؤْمِنَانِ فَسُلَیْمَانُ بْنُ دَاوُدَ وَ ذُو الْقَرْنَیْنِ وَ الْکَافِرَانِ نُمْرُودُ وَ بُخْتُنَصَّرَ» (الخصال، جلد ۱، صفحه ۲۵۵) او اولین کسى است که ادعاى ربوبیت کرد و با حضرت ابراهیم(ع) در این خصوص «محاجه» کرد.
در یکی از داستان‌های مربوط به مواجهه نمرود با ابراهیم نبی آمده است، ایشان زمانی که گردن‌افرازی و تکبر نمرود را مشاهده کرد به او گفت: پروردگار من کسی است که زنده می‌کند و می‌میراند. بر اساس روایات، نمرود خیره‌سرانه پاسخ داد من هم این کار را انجام می‌دهم. سپس از زندان دو نفر را بیرون آورد؛ یکی را کشت و دیگری را آزاد کرد. ابراهیم (ع) در عوض فرمود خداوند خورشید از مشرق بیرون آورده و از مغرب پایین می‌برد. در این لحظه بود که بهت و حیرت و عصبیت نمرود را فروگرفت.
مضاف بر اینکه تا پیش از این معجزه «گلستان شدن آتش بر حضرت ابراهیم» را به وضوح دیده بود. بالاخره با وجود این همه خباثت‌ها و تکبری که نمرود داشت، خداوند به واسطه پشه‌ای که وارد بینی و مغزش شد، او را از پای در آورد و خدا اینگونه بینی نمرودیان را به زمین می‌ساید. از امیرالمؤمنین علیه‌السلام نقل است «روز چهارشنبه ابراهیم در آتش انداخته شد و روز چهارشنبه منجنیق مهیا شد؛ روز چهارشنبه هم خداوند پشه را بر نمرود مسلط کرد؛ یَوْمَ الْأَرْبِعَاءِ أُلْقِیَ إِبْرَاهِیمُ ع فِی النَّارِ وَ یَوْمَ الْأَرْبِعَاءِ وَضَعُوا الْمَنْجَنِیقَ ... یَوْمَ الْأَرْبِعَاءِ سَلَّطَ اللَّهُ عَلَى نُمْرُودَ الْبَقَّة» (الخصال، ج ۲، ص ۳۸۸).
امام صادق علیه‌السلام نیز ضمن روایتی فرمود «خداوند پشه را وسیلهاى براى خوار کردن یکى از جبّاران متمرّد و منکر ربوبیّت خود کرد. خدا ضعیف‌ترین خلق خود را بر او مسلط کرد تا قدرت و عظمت خود را به او بنمایاند و آن همان پشهاى بود که از بینى داخل مغزش شده و او را کشت؛ فَأَمَّا الْبَعُوضُ ... وَ أَهَانَ بِهَا جَبَّاراً تَمَرَّدَ عَلَى اللَّهِ وَ تَجَبَّرَ وَ أَنْکَرَ رُبُوبِیَّتَهُ فَسَلَّطَ اللَّهُ عَلَیْهِ أَضْعَفَ خَلْقِهِ لِیُرِیَهُ قُدْرَتَهُ وَ عَظَمَتَهُ وَ هِیَ الْبَعُوضُ فَدَخَلَتْ فِی مَنْخِرِهِ حَتَّى وَصَلَتْ إِلَى دِمَاغِهِ فَقَتَلَتْه». (الإحتجاج على أهل اللجاج -طبرسی، ج۲، ص۳۴۲)
امام صادق (علیه السلام) در روایتی فرمودند: «چهار پادشاه زمین بودند،۲نفر مؤمن و ۲ نفرکافر»: از مؤمنان «سلیمان بن داوود» و «ذوالقرنین» و از کافران «نمرود» و «نبوکدنصر.» چهار پادشاه زمین مؤمن و کافر بودند، اما مؤمنان سلیمان بن داوود و ذوالقرنین هستند. «کافران نمرود و بلای نبوکدنصر» (الخصال، جلد ۱، صفحه ۲۵۵). «نمرود» اولین کسی بود که ادعای الوهیت کرد و در این مورد با ابراهیم (علیه السلام) بحث کرد.
توضیح مدیریت سایت-پیراسته فر:«بُختُنَصَّر»(نبوکدنصر دوم) که همان«بخت النصر»(پادشاه بابِل بود).
«نَمرود بن کَنعان»(پادشاه بابِل) در دوره حضرت ابراهیم(ع) است.
«بابِل»در«بین‌النهرین» بود. قبلاً با نام «سومر» شناخته می‌شد و «سومر»(بین النهرین)«بین رودخانه‌های دجله و فرات»در عراق واقع شده بود.
در یکی از داستان‌های برخورد نمرود با حضرت ابراهیم، وقتی ابراهیم تکبر و غرور «نَمرود» را دید، به او گفت: «پروردگار من کسی است که زنده می‌کند و می‌میراند.» طبق روایات، نمرود با تعجب پاسخ داد: «من نیز چنین خواهم کرد.» سپس دو مرد را از زندان آزاد کرد، یکی را کشت و دیگری را آزاد کرد. ابراهیم (علیه السلام) گفت: «خداوند خورشید را از شرق طلوع و از غرب غروب می‌دهد.» در این هنگام، نمرود غرق در حیرت و ترس شد.
علاوه بر این، او به وضوح معجزه آتشی را که قبلاً برای ابراهیم (علیه السلام) روشن شده بود، مشاهده کرد. سرانجام، با وجود همه شرارت‌های نمرود و به دلیل تکبرش، خداوند او را با پشه‌ای که وارد بینی و مغزش شد، کشت و خداوند بینی نمرود را به این ترتیب خرد کرد. از امیرالمؤمنین (علیه السلام) روایت شده است که «ابراهیم روز چهارشنبه در آتش افکنده شد و در روز چهارشنبه منجنیق آماده شد؛ و در روز چهارشنبه خداوند پشه‌ای را بر نمرود غالب کرد؛ «در روز چهلم، خداوند ابراهیم را در آتش افکند و در روز چهلم منجنیق را برپا کردند... و در روز چهلم، خداوند پشه‌ای را بر نمرود بزرگ غالب کرد» (الخصال، ج ۲، ص ۳۸۸).
خداوند در روز چهلم، ابراهیم را در آتش افکند و در روز چهلم، منجنیق را برپا کردند... و در روز چهلم، خداوند پشه‌ای را بر نمرود بزرگ غالب کرد. امام صادق (علیه السلام) در روایتی فرمودند: «خداوند پشه را وسیله‌ای برای تحقیر یکی از طاغیان سرکش قرار داد، کسی که ربوبیت او را انکار می‌کرد. خداوند ضعیف‌ترین مخلوق خود را بر او غلبه داد تا قدرت و عظمت خود را نشان دهد. همان پشه‌ای بود که از طریق بینی او وارد مغزش شد و او را کشت. اما دیگران چه... کسانی که این پشه آنها را تحقیر کرد، کسانی که به شدت علیه خدا طغیان کردند، با او مخالفت کردند و ربوبیت او را انکار کردند؟ قدرت خداوند بر آنها ضعیف است. خلقت پشه قدرت و عظمت آن است و از سوراخ‌های بینی او وارد شد تا به مغز انسان مرده رسید.» (الحجاج علی اهل الحج). (الطبرسی، جلد ۱، ص ۳۴۲).
قاتل فرماندهان قدرتمندترین ارتش جهان(قبل از اسلام) ،«ابابیل»(پرستو)بود.
هرپرنده ای حامل ۳ بمب آتش زا.
آنـهـا بـا آن هـمـه لشـگـر و قدرت آمده بودند تا «خانه خدا»(کعبه) را ویران سازند، و خداوند با لشـگـرى بـه ظـاهـر بـسـیـار کوچک و ناچیز، آنها را درهم کوبید، فیلها را با پرنده هاى کـوچـک و سـلاحـهـاى پـیـشـرفـتـه آن روز را بـا «سِجِّیل»(سـنـگـریـزه) از کار انداخت ، تا ضعف و ناتوانى این انسان مغرور و خیره سر را در برابر قدرت الهى ظاهر و آشکار سازد.
هرپرنده(ابابیل)سنگی(سِجِّیل) را در «منقار» و ۲تا سنگ را هم در پاها داشته باشد، به هر جا که می زدند «مرگ» حتمی بود.
أَلَمْ تَرَ کَیْفَ فَعَلَ رَبُّکَ بِأَصْحَابِ الْفِیلِ. أَلَمْ یَجْعَلْ کَیْدَهُمْ فِی تَضْلِیلٍ. وَأَرْسَلَ عَلَیْهِمْ طَیْرًا أَبَابِیلَ. تَرْمِیهِمْ بِحِجَارَهٍ مِنْ سِجِّیلٍ. فَجَعَلَهُمْ کَعَصْفٍ مَأْکُول
«حبشه» نام قدیم کشور«اتیوپی»است.«ابومکسوم ابرهه» از طرف «نجاشی»(پادشاه حبشه)،حاکم «یمن» بود.
علامه طبرسی:این «سنگ‌ها» شباهتی به سنگ‌های زمینی نداشتند، و بر آنها «مُهر»زده شده بود.(مارک دار-مُسَوَّمَه)
«ابابیل به جنگ فیل آمد»
«درماجرای اصحاب فیل»پیامبر(حضرت محمد)چندساله بود؟
تـعـبـیـر بـه «أَلَمْ تَرَ»(آیا ندیدى ؟) با اینکه این حادثه زمانى رخ داد که پیامبر (ص) متولدنشده بود، و یا «مقارن تولد پیامبر» بود، «حادثه اصحاب فیل نزدیک به عصر پیغمبر اسلام رخ داده است ».
در نـخستین آیه این سوره پیغمبر اسلام (محمد) را مخاطب ساخته مى فـرمـایـد: آیـا نـدیـدى پـروردگـارت بـا اصـحـاب فـیـل چـه کـرد؟ «أَلَمْ تَرَ کَیْفَ فَعَلَ رَبُّکَ بِأَصْحَابِ الْفِیل»
برای اطلاعات بیشتر به این لینک مراجعه کنید: